Zo, zo...
Wat moeten die uitkijktorens aan de rand van één van de bouwputten op de wijk in ontwikkeling, Oostpoort? Het geeft mij het gevoel van onvrijheid. Decennia geleden stonden ze bij de grenzen van de landen die toen bij het Oostblok hoorden. Je werd goed in de gaten gehouden. Maar wat heeft Oostpoort met het Oostblok te maken? Wat doen de torens daar?
Niets natuurlijk. Maar de associatie van het onherbergzame gebied met nare zaken uit het verleden wordt wel gewekt. Uitkijktorens doen denken aan gevangenissen, kampen, grenzen tussen vrijheid en onderdrukking, bespied worden... Dat klopt allemaal. De torens zijn een creatie van kunstenaar Ark Visser. Hij maakte ze voor de vijfde versie van Polderlicht, de indrukwekkende kunstmanifestatie, die vorig jaar voor de laatste keer werd gehouden. Visser associeert uitkijktorens met 'power and control', met 'politics an social'. Tijdens Polderlicht kwam er licht uit de witte toren en stond de zwarte er donker bij. Toen hadden de torens in het kader van de manifestatie een betekenis. Nu zijn ze eng en en hebben ze als kunstwerk hun betekenis verloren. Ze kunnen maar beter zo snel mogelijk verdwijnen.
Zo, zo...
Vind jij dit zo,zo...? Geef dan hieronder je reactie.
